Aktarıldı : Bölüm 5 : Düşünce Tutukluğu ve Cızırtılı Bir Şarkı Sözü

Psikoloji. Önemli şey olsa gerek ki senelerdir tartışma konusu halinde savrulup gidiyor…

Ne demek bilmem, bilmek istemem fakat başıma gelecek her şeyin bundan gayrı olacağını düşünüp dururum hep. Sürekli bozulur ve onarmaya çalışır dururum. Evet, kafamın içinden bahsediyorum ve çoğunun saçma kuruntular olduğunun farkındayım. Ee? Peki, neyi bekliyoruz? Hala düşündüklerimizi söylemekten çekiniyoruz…

“Le Vent Nous Portera…” deyip duruyordu. Bugünlerde o şarkıya (Noir Desir –Le Vent Nous Portera) fazlasıyla takmış durumdaydı zaten sonra benimde dilimden düşmeyecekti hatta çok ayrı bir yeri olacaktı bu şarkının hayatımda, farkında değildim. Haftanın yoğunluğu üzerimize kar montları gibi oturmuş, daraltmış, boğmuştu ve hafta sonu nereye gideceğimizi şaşırırdık her zaman ki gibi gülünç bir durum çünkü ya sahile gider kola-çekirdek-sigara yapar ya da Eminönü yapardık iki dolanır gelirdik muhabbet ede ede. Mahalleye bakar *Göğüs Mekân* diye adlandırdığımız hastanenin kapatılmış binasının önünde takılırdık çocuklarla. Küçük şeyler, küçük para mutlu ederdi bizi… –Neyse! Anılarım depreşti birden. Şimdi hayatın zor olduğunu hatırladım istemeden özür dilerim.-
Beni bilirsin zaten göz temasını gerektiği kadar kısa tutmaya çalışan bir insanımdır. Korkudan değil en iyi sen bilirsin, utancımdan hep, çekindiğimden. Fakat ilk defa birinin gözüne bakarken söyleyemediğim şeyler oldu. Çekinmek değil, korku! Bunu senle paylaşmak istedim. Böyle konuları zaten ilk senle çözümlemeye çalışırım hep. Ama rahatlayamadım... Kötü bir his her dakika içimi kemiriyor, kendime deli gibi sorular ve suçlamalar fırlatıyordum. Sürekli “Ya söyleseydin işte en fazla ne olacak?!”, “Kaybedersen bir daha görüşemezsin unutma!” tarzı soruları kafama vuruyordum. Garip yahu, kendim ceremesini çekiyordum sürekli. Sanırım en son dayanamadın ve dönüp yüzüme patlamaya karar verdin “Bir hafta sonumuz var. Mahvediyorsun! Başkasının dertleneceği şeyi sen dert ediyorsun! Yahu sen doğru olanı yapıyorsun! Git söyle! Ters gelir ve giderse zaten senin için iyi bir insan seçimi değildir.” Dedin. Ardından gene şarkını mırıldandın. Ben mi? Ben rahatladım…

Garip dimi? “Niye düşünen taraf ben olurum?” diyerek düşünüyoruz şu anda. Fakat bu tek taraflı değil. Karşımızda ki insanların çoğunda olan bir durumu masaya yatırıyoruz şuan. Gerçekler! Gerçekler acıdır. Fakat gerçekleriyle yüzleşememiş insanlar korkularında boğulmaya mahkûm kalacaktır. Vakit çok geçmeden sevdiğinizi, iyi ve kötü düşüncelerinizi söyleyin onlara. Söyleyin ki daha güzel dostluklarınız olsun. Danışın birbirinize çekinmeyin. Neleri yanlış yapıyorsunuz sorun mesela. Hangi durum onların canını sıkıyor? Ya da neler mutlu ediyor? Onu seviyor musun? Söyle! Kızgın mısın? Söyle! Ama yüzüne söyle karşısına çık, korkma! Çünkü bugün söylemez isen yarınlar alıp götürecek. Bitirecek, tüketecek! Elimde olsa Veccal’e söyleyeceklerimi söylemek isterdim ne çok biriktirmişim oysa. Ne dökmüşüm düşünceme yaprakları mesela…
Fakat senin söylediğin gibi “Le Vent Nous Portera…” yani “Rüzgar bizi taşıyacak…”

-Veccal Günlükleri - 1257. Gün
-Belirli Zabıtlar Günlüğü – 12. Ay